Ons vorige verhaal eindigde in Frans Jozef toen er echt veel te veel regen viel. Omdat iedereen dat zo ontzettend zielig voor ons vond (lees; toch graag geld wil verdienen aan ons busgezelschap) zouden we het de volgende dag nog een keer proberen. Het was intussen een beetje aan ‘t miezeren i.p.v. dat er een of andere mafkees de hele dag vanaf daarboven liters en liters water op ons neer liet dalen. Volledig in de Gore-Tex gingen we op pad en het weer was een beetje een mix van regen, miezer, echt heel koud en soms heel erg warm. Later op de dag werd het beter weer en ging de zon zelfs schijnen, hoe vet!!! (warm).

Die gletscher tocht was echt wel heel vet. Er werden ter plekke doorgangen uitgehakt in het ijs en de spleten waren soms erg nauw. Wel heel bijzonder om zo over, door en in een gletscher te lopen. De instructeurs waren al vanaf 6AM bezig om voor ons gangen en trappen te hakken. Deze gletscher heeft gemiddeld 45meter sneeuw/ijs en bovenop is het zelfs 80meter!

Na de tocht zijn we in de bus gestapt die ons naar Makaroa voerde. Mooie plek in the middle of nowhere waar we lekker hebben geslapen en ’s ochtends hebben hardgelopen in een tropisch bos. Op de terugweg hebben we nog een aantal mooie stops gemaakt en als laatste een stop bij de bungee. Daar gingen een aantal van ons de sprong wagen en na een paar uur chillen daaro waren we weer terug (voor de 3^e keer) in Queenstown.

Eenmaal terug in Queenstown kwamen we op straat Joyce tegen en toen werd het toch echt een keer tijd om te gaan Lugen. Dat is met een soort van kart zonder motor, maar met gebruikmaking van de zwaartekracht, een parcour afrossen. Vet lachen!

Lang konden we niet nagenieten, want het werd weer tijd om terug te gaan naar de oostkust waar we nog een poging zouden wagen walvissen te spotten. Dus we gingen nu van west naar oost, om vervolgens 2 dagen later weer van oost naar west te gaan....

In Christchurch hebben we een wildlifecruise gedaan om nou toch eindelijk eens wat dolfijnen te zien. Natuurlijk was het echt pokkeweer en de boot ging weer alle kanten op, terwijl we onder dikke zwarte wolken doorvoeren. MAAR: we hebben een aantal Hectordolfijnen gezien. Deze beestjes leven alleen in Nieuw-Zeeland en zijn een beschermde diersoort, er zijn er nog maar een stuk of 1200 van over. Hun rugvin lijkt op een oor van Mickey Mouse, alleen ze springen niet

Onderweg naar de boot hebben we trouwens nog even in een Nieuw-Zeelandse file gestaan...Beter dan op de A2 toch?

Tijdens de exodus vanuit Christchurch kwamen we langs de Lollyshop waar ze veel te lekker snoep verkochten en heeft Remco wat te snoepen meegenomen voor in het vliegtuig

In Kaikoura was het nog weer even spannend omdat door het slechte weer de boot niet doorging. We hadden beiden geboekt, maar ook de heli was niet zeker. Wij wilden niet de 1^e hebben omdat ze dan nog noeten zoeken naar walvissen. Maar iedereen had afgezegd, dus we hebben de gok maar genomen. En we waren lucky!! We hebben 2 Spermwhales van ong 16 meter mogen aanschouwen! Dat was echt heel erg cool! Die beesten eten gewoon 1000kilo vis per dag, dat is nog meer als Remco eet!! En als ze kunnen eten ze ook haaien... eet smakelijk.

Toen was het weer tijd om terug te gaan naar de westkust voor dePancakerocks waar we hebben genoten van een hele mooie sunset.  We hebben ook nog een babypossum gezien (en op de foto gezet) en een hele mooie sterrenhemel aanschouwt.

Vanaf toen werd het weer stuuken beter en we hebben de 2 dagen aan de westkust eigenlijk alleen maar mooi weer gehad! En dat is bijzonder voor deze regio. Het is hier echt verschrikkelijk mooi. Overal zie je de meest bizarre bomen en planten, heel veel kleur, maar vooral heel veel groen. Als de zon schijnt is alles zo veel mooier. Het ritje langs de westkust was een van de mooiste die wij ooit gereden hebben. Bij Berrytown hebben we naar mooie jade en andere stenen gezocht EN gevonden.

Bij de Pancakerocks zijn we de volgende dag nog even gestopt om de zogenaamde blowholes beter te bekijken. De Pancakerocks zijn ontstaan doordat daar jaren langs het water langs is gesleten en de blowholes dus ook. Als het tij hoog is en er veel wind staat, dan duwt de zee zichzelf door de rotsformaties heen en door een gat spuwt het dan omhoog. Zo krijg je dus een blowhole. Heel bijzonder om te zien en heel indrukwekkend geluid er ook bij, wat een kracht die zee heeft. Hier hebben we ook weer een paar zeehonden gezien, maar die zie je echt overal. (De foto van de zeehond heb ik gemaakt met 48x zoom (digitaal) op onze Lumix en dat ziet er nog supergoed uit toch? De sunset is met de speciale zonsondergang stand gemaakt, bedankt nogmaals voor de camera, hij is echt vet....)

Na de pancakerocks doorgereden naar Charleston waar vroeger 14000 man woonden en nu 150. Er werd heel veel goud gevonden hier, maar dat is nu allemaal op.

Hier hebben we een glowwormcave raft tocht gedaan. Dit is een toch met een treintje door een oerwoud waar de lost world is opgenomen (stel je maar even voor) en daarna de grot is. Deze grotten zijn pas 50 aar geleden ontdekt en bestaan uit 3 lagen. De onderste laag zijn we met een opblaasband afgedreven terwijl we tegen het plafond duidenzen glowworms zagen. Magisch....Daarna ga je met je bandje de rivier af met een paar leuke versnellinkjes, maar nog wel zo leuk dat Remco het ook nog leuk vindt.

Na de westkust was het tijd om naar het noorden te gaan naar Abel Tasman. Daar aangekomen bleek dat we supermazzel hadden. Het was 3 weken lang kloteweer geweest en precies de 2 dagen dat wij er waren was het super mooi. Toen wij weggingen ging het ook weer regenen enzo, dus hadden we eindelijk een keer mazzel.

Abel Tasman en de rest volgt in het volgende verhaal, wat meteen de laatste wordt van onze reis op het zuidereiland. Ongeveer 2 weken later dan meegemaakt, maar dat maakt niet uit he...

Vergeet niet de rest van de fotos te bekijken in het mapje week14...

Laters!

B&M