Aan het einde van de zuidereiland reis komt dan toch die 30....

Nou het vorige verhaal eindigde bij Abel Tasman National Park, zoals al geschreven hadden we echt ontzettend veel geluk met het weer! We zijn op de 17^de daar aangekomen, gelijk de handdoeken tevoorschijn getoverd, hebben we ze gelukkig toch niet voor niets meegesjouwd .. Bas en Martha dachten even lekker te gaan zwemmen, maar na ongeveer 5 km lopen waren ze nog steeds maar tot de knietjes nat (zo ondiep!), dus zijn ze uiteindelijk gewoon lekker een beetje gaan poedelen in het heerlijke, heldere water!! Na een uurtje liggen begon Martha zich ontzettend te vervelen, dus is ze even gaan poulesjansen langs het water, ze heeft vervolgens allemaal zeesterren, garnalen en een huge Albatros gezien!

De volgende dag dachten we even gezellig een stukje te gaan kajakken, maar dat nemen ze hier dus redelijk serieus!! Na een briefing van 2 uur waren we er dan helemaal klaar voor, nog snel even geoefend hoe Bas en Martha Remco moesten redden in nood, want die zat in een eenpersoons kajak. Daar gingen we dan...... We zijn via allerlei prachtig mooie baaitjes richting Adele Island gegaan en daar een beetje rondgekeken, vervolgens richting Anchorage Bay gegaan en daar nog even lekker gechilled op’t strand.

Vanaf 4 uur konden we naar onze accomodatie, Aquapackers, we moesten op ’t strand gewoon even zwaaien en dan kwam er een bootje die ons naar het schip bracht! Echt helemaal super gedaan! De jongens zijn ongeveer 15x van het 6 meter hoge dak afgesprongen, gewoon omdat het mocht . ’s Avonds lekker een BBQ aan boord vervolgens naar bed met uitzicht in zee..

Na het ontbijt de volgende ochtend zijn we naar Cleopatra’s Pool gelopen en daar heeft Remco nog even laten zien dat je met lange benen inderdaad ver kunt springen! Daarna via Torrent River (hier komen al je downloads vandaan, Timo!!) naar Bark Bay gehiked, Bas heeft op bepaalde plekjes nog even Macgyver uitgehangen, zie foto.

Een wandeling van 4 uur, dat vonden wij wel genoeg. Bij Bark Bay werden we opgepikt door een watertaxi, die ons via Split Apple Rock terug naar Marahau heeft gebracht. Gelijk in de auto gesprongen en naar Golden Bay gereden. Daar geslapen bij de Innlet in Collingwood. Wat een hel!!!! Nou ja voor Martha dan.. De omgeving was echt ontzettend mooi aan de rand van een Tropisch Regenwoud, met een tuin om echt jalours op te zijn! Maar dan moet je op een gegeven moment tijdens je verblijf een keertje naar het toilet. Dat is dus een houten bankje met een gat van ongeveer 5 meter eronder en dumpen maar.. En als je dan klaar bent gooi je er een kopje zaagsel over en klaar is kees.. Nou Martha niet hoor. Na 2 mislukte pogingen werd ze redelijk gefrustreerd en zeker nadat Bas en Remco wel konden, respect hoor Rem!!!!!!!!!

Toen we de volgende ochtend, het was alweer de 20^ste, bij Farewell Spit aankwamen, moesten Bas en Remco verplicht (niet dat ze dat zo erg vonden) een kopje koffie drinken, zodat Martha even op een normaal toilet kon zitten...

Bij dat restaurant zat ook een klein museumpje, waar we toch wel heel stil van werden, blijkbaar spoelen hier jaarlijks walvissen aan. In het museum kon je foto’s bekijken van een aantal jaar geleden toen er over 300 walvissen waren aangespoeld, ze hebben er 325 kunnen redden, de rest helaas niet. Hier vandaan zijn we naar de pupu springs gereden, wat ongetwijfeld bij mooi weer sprookjesachtig is, maar met regen hadden we het al gauw gezien en zaten we redelijk snel weer (doorweekt) in de auto.

Bij Anatoki Salmon zijn we gaan zalmvissen, echt super!! Martha ging hengelen en met behulp van wat voer had ze binnen 10 minuten beet, na een gevecht van 5 minuten had ze haar zalm gevangen, 1.125 kilo. Maar goed nadat je hem hebt gevangen moet hij ook doodgemaakt worden Martha haakte als eerste af an Bas stapte naar voren, we hadden een grote spijker op een stuk hout meegekregen en die moest je tussen de ogen van het beestje drukken, dat was nog net niet zo makkelijk als het klinkt. Na een stoeipartij van 10 minuten tussen de spartellende zalm en Bas was het Remco die uiteindelijk de daad bij het woord heeft gevoegd en de zalm naar de zalmhemel heeft gestuurd, wederom respect hoor Rem!!! We hebben onze zalm daar laten roken en een helft gelijk opgegeten de andere helft hebben we ´s avonds in Nelson in de pasta verwerkt.

De volgende ochtend zijn we gaan Bonecarven. Hier konden we onze creatieve kant laten opbloeien.. Het concept is als volgt;

1 – verzin wat je wilt carven op een stuk papier

2 – teken het op een runderbeen

3 – zaag de buitenste contouren uit

4 – veil de buitenkant glad

5 – frees het binnenwerk uit het bot

6 – schuur het geheel op voor mooie soepele vormen (ongeveer een half uur schuren)

7 – schuur het binnenwerk

8 – graveren

9 – polijsten van het bot

10 – het ritueel omdoen van de ketting

Het was echt zo super leuk om te doen!!! Het duurde totaal 3,5 uur en die zijn echt voorbij gevlogen. Het resultaat mag er ook zeker zijn.

Vervolgens zijn we via de Queen Charlotte Sound naar Picton gereden, de bestemming waar onze reis op het zuidereiland ook is begonnen, wat gaat 4,5 week toch snel voorbij! Bij Atlantis samen met Joyce (die met ons meegaat naar Napier om nog een paar dagen te relaxen voordat ze weer naar Nederland toe gaat) en Twan en Patries (die we in Kaikoura in het hostel zijn tegengekomen) nog even wat gedronken en shithead gespeeld! Thanks Jur voor het spel en de regels, we hebben er tijdens het reizen echt super veel plezier van gehad!

Op de 22^ste komt er dan een officieel einde aan onze reis hier, we stappen samen met Joyce op de ferry richting Wellington, super rustige overtocht gehad. Aan 1 stuk doorgereden naar Napier en we waren rond 17.00 uur thuis. ’s Avonds bij Kilim gegeten, de Turk bij ons om de hoek. De 23^ste moest Bas alweer gelijk werken en aangezien Martha tijdens de reis ontslag heeft genomen bij het hotel was dat ook niet zo heel erg, er moet toch weer geld in het laatje komen.. Martha heeft overdag 2 sollicitatiebrieven de deur uitgedaan. ’s Avonds hebben we (lees Martha) lekker uitgebreid gekookt.. Om 23.55 uur is Martha gaan slapen, ze wou nog 1 keer als 29 jarige gaan slapen. De volgende ochtend werd ze wakker als 30 jarige .... Het hele huis en de fiets waren versierd met balonnen en slingers, stiekem werd ze daar wel een beetje vrolijk van en heeft ze besloten om niet, de hele dag, zoals gepland onder een steen te gaan liggen. Bas had een heerlijk ontbijtje gemaakt en we zijn lekker met z’n 4en gaan ontbijten en natuurlijk heeft Martha tijdens het ontbijt alle cadeautjes uitgepakt!

Toen was het tijd om de ouders van Martha van het vliegveld af te halen, het vliegtuig lande toen wij aan kwamen rijden, dus dat was goed getimed.. We hebben staan wachten, maar er kwamen maar geen papa en mama uitstappen... Uiteindelijk kwamen ze er dan toch aan, papa met een grote 30 ballon om zijn nek en beide met slingers, het was een emotioneel weerzien. Waarna Martha gelijk werd versierd met alle slingers en de ballon. Die dag hebben papa en mama buitengewoon goed en fit doorgebracht, we hebben niet al te veel gedaan, We zijn ’s avonds nog even bij de fontein geweest en dat was het einde van de 30^ste verjaardag van Martha.. Op maandag kreeg Martha een telefoontje van een koffiebarretje om de hoek, Adoro Cafe, of ze even langs kon komen om te kletsen, toen ze thuis kwam had ze gewoon een baan van 30uur!!!! Ze gaat de hele dag een beetje pastry’s bakken en koffietjes maken, precies wat ze wil!

Dit was het verhaal weer even voor dusver, we proberen in te halen qua tijd, maar dat is niet zo heel makkelijk omdat we geen internet meer hebben.... We missen iedereen enorm en hopelijk hebben we snel weer internet!!!

Dikke kus B&M (en R natuurlijk, maar die is inmiddels alweer thuis )

Jeroen, leuke verjaardag gehad???

Albertina, ik baal er echt van, wil je echt weer even spreken!

Amber, wanneer is je voorlees wedstrijd?

Sanna, hoe gaat het met Bionka?

Timo, heb je al geschaatst/geboard?

Rem, we missen je man!!!

Jur, fijne verjaardag lieverd!

Brenda, ik schrijf je snel weer een mailtje, is te lang geleden!!

Bar en Jona, Ontzettend badankt voor de tijdschriften en de poster natuurlijk!! Echt super lief!

Channie, hoe bevalt je nieuwe werk?

Wouthera, hoe gaat het met jou dan?? Bevalt het je nog op het werk?

Ellen en oma, hoe is het met de 2 gekste meiden van de Beyaerd?

Dennis en Monique, bedankt voor het lieve cadeautje!! Echt heel speciaal en grappig!

Noes, hoe is het in je buik??

Aaron en Eva, hebben jullie onze site al gevonden?

Lieve Louise, welkom op deze wereld, Rene en Chantal ontzettend gefeliciteerd met jullie dochter! We blijven graag op de hoogte.

Monique kun je het nog een beetje volhouden de laatste weken??

Hey Evelien, hoe is het in Israel?

Nath, kun je niet even een kopje koffie komen drinken bij me, kunnen we weer even bijkletsen..

Michiel, het is erg stil aan’t front ik weet het, but it’s not you mate!!!

Werner, weer een fipo’tje??? Hoe is het met de mini??

Sven, hoe vaak heb jij al poeder gezien?

Barry, succes met je nieuwe baan!

Oscar, shift + F5 

Ziet er weer fijn uit! 

Ik ben gestopt met jaloers te zijn.

Mzzl

Leuke foto's weer! Blijf nog maar ff daar, want hier vriest het weer...  De FIPO heb ik even aan iemand anders over gelaten deze keer (moest zowaar hard werken)...  De Mini is leip as ever. Ciao!

Heeee, mooie foto rechts naast de torrent river, worden steeds beter!

Groetjes vanuit weer 15 cm dikke sneeuw, het houdt niet meer op hier met sneeuwen!,

Ik ben zo toe aan de zon!

X Marloes

5jyac

Martje, pas op Remco heeft het op je zalm voorzien haha (grappige foto)

Mooie verhalen en foto's weer! Had er zeker graag bijgeweest....

Maar als je van (over) de 300 walvissen er 325 red dan doen ze het best goed daar...??

Leuk dat jullie zoveel plezier hebben met Shithead. Gaat ook niet snel vervelen weet ik nog.

Ik heb na 2,5 jaar eindelijk mijn Afrika fotoalbum afgemaakt!! En hij is echt VETTTT!!

Tot mails dan maar!!

Hugs and kisses ;-)

Super om te lezen dat het met jullie zo goed gaat. Lekker blijven genieten daar!

Liefs Marije

WOAWIE amazing photo's and stories! Missing you guys!!!

Liefs lisette